Zeszyty czasopisma

AHEAD OF PRINT

Tom 61 (2022): Zeszyt 4 (December 2022)

Tom 61 (2022): Zeszyt 3 (September 2022)

Tom 61 (2022): Zeszyt 2 (June 2022)

Tom 61 (2022): Zeszyt 1 (March 2022)

Tom 60 (2021): Zeszyt 4 (December 2021)

Tom 60 (2021): Zeszyt 3 (January 2021)

Tom 60 (2021): Zeszyt 2 (January 2021)

Tom 60 (2021): Zeszyt 1 (January 2021)

Tom 59 (2020): Zeszyt 4 (December 2020)

Tom 59 (2020): Zeszyt 3 (January 2020)

Tom 59 (2020): Zeszyt 2 (January 2020)

Tom 59 (2020): Zeszyt 1 (January 2020)

Tom 58 (2019): Zeszyt 4 (January 2019)

Tom 58 (2019): Zeszyt 3 (January 2019)

Tom 58 (2019): Zeszyt 2 (January 2019)

Tom 58 (2019): Zeszyt 1 (January 2019)

Tom 57 (2018): Zeszyt 4 (January 2018)

Tom 57 (2018): Zeszyt 3 (January 2018)

Tom 57 (2018): Zeszyt 2 (January 2018)

Tom 57 (2018): Zeszyt 1 (January 2018)

Tom 56 (2017): Zeszyt 4 (January 2017)

Tom 56 (2017): Zeszyt 3 (January 2017)

Tom 56 (2017): Zeszyt 2 (January 2017)

Tom 56 (2017): Zeszyt 1 (January 2017)

Informacje o czasopiśmie
Format
Czasopismo
eISSN
2545-3149
Pierwsze wydanie
01 Mar 1961
Częstotliwość wydawania
4 razy w roku
Języki
Angielski, Polski

Wyszukiwanie

Tom 59 (2020): Zeszyt 3 (January 2020)

Informacje o czasopiśmie
Format
Czasopismo
eISSN
2545-3149
Pierwsze wydanie
01 Mar 1961
Częstotliwość wydawania
4 razy w roku
Języki
Angielski, Polski

Wyszukiwanie

10 Artykułów
Otwarty dostęp

Sars-Cov-2 And Betacoronavirus: What Have We Learned In 8 Months?

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 197 - 206

Abstrakt

Streszczenie

W 2019 r. w WCuhan w Chinach pojawił się nowy ludzki koronawirus (SARS-CoV-2) wywołując pandemię. W niniejszej pracy przedstawiamy aktualny stan wiedzy o SARS-CoV-2 w odniesieniu do SARS-CoV i MERS-CoV. Pomimo ogólnego podobieństwa zaobserwowano różnice pomiędzy SARS-CoV-2 a SARS-CoV i MERS-CoV. Wniknięcie SARS-CoV-2 do komórki jest ułatwione przez rozszczepienie białka S przez furynę. Powierzchnia oddziaływania białka S SARS-CoV-2 z receptorem ACE2 jest większa i te oddziaływania są silniejsze. W odróżnieniu od innych koronawirusów, białko S SARS-CoV-2 ma motyw wiążący integryny. Białko nukleokapsydu i zależna od RNA polimeraza RNA z SARS-CoV-2 wykazują także różnice strukturalne w porównaniu z tymi z SARS-CoV. Cechy te mogą przyczyniać się do szerokiego rozprzestrzeniania się wirusa oraz wskazują potencjalne cele dla specyficznej terapii przeciwwirusowej.

1. Klasyfikacja Coronaviridae. 2. Budowa wirionu Betakoronawirusów. 3. Genom Betakoronawirusów. 4. Białka Betakoronawirusów. 5. Cykl replikacyjny Betakoronawirusów. 6. Patogeneza SARS-CoV-2. 6.1. Uszkodzenia tkankowe i komórkowe. 6.2. Molekularne podstawy patogenezy. 6.3. Zmiany immunopatologiczne w COVID-19. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • SARS-CoV-2
  • białka Betakoronawirusów
  • białko S
  • furyna
  • patogeneza

Key words

  • SARS-CoV-2
  • betacoronavirus proteins
  • spike protein
  • furin-cleavage site
  • pathogenesis

Słowa kluczowe

  • SARS-CoV-2
  • białka Betakoronawirusów
  • białko S
  • furyna
  • patogeneza
Otwarty dostęp

Covid-19 Therapy: What Have We Learned In 8 Months?

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 207 - 225

Abstrakt

Streszczenie

W grudniu 2019 w mieście Wuhan (Hubei, China) odnotowano pojawienie się nowego, ludzkiego, patogennego koronawirusa SARS-CoV-2. W większości przypadków, wywołana przez niego choroba przebiega bezobjawowo lub łagodnie. Jednakże, istnieje grupa osób u której infekcja powoduje rozwiniecie poważnej lub wręcz krytycznej choroby: Coronavirus disease 2019 (COVID-19) z zespołem ostrej niewydolności oddechowej i wieloma innymi powikłaniami. Obecnie walka z infekcją polega na próbach ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa wśród populacji. Intensywnie badane są też sposoby leczenia COVID-19. Jednak, 8 miesięcy po rozpoczęciu pandemii, pomimo setek badań klinicznych, wiedza na temat skutecznego leczenia jest wciąż ograniczona. W niniejszej pracy przedstawiamy obecny stan wiedzy na temat potencjalnych leków i metod leczenia stosowanych podczas zakażenia SARS-CoV-2. Omówione są leki ukierunkowane na komórki gospodarza lub na wirusa, a także nowe, specyficzne dla SARS-CoV-2 rozwiązania.

1. Wstęp. 2. Leki ukierunkowane na komórki gospodarza. 2.1. Leki przeciwpasożytnicze. 2.2. Inhibitory proteaz. 2.3. Inhibitory endocytozy. 2.4. Leki wpływające na układ odpornościowy. 3. Leki ukierunkowane na wirusa. 3.1. Leki o szerokim spektrum specyficzności. 3.2. Inhibitory glikoproteiny S. 3.3. Potencjalne leki specyficznie działające na SARS-CoV-2. 4. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • leki przeciwwirusowe
  • koronawirusy
  • terapia COVID-19
  • SARS-CoV-2

Key words

  • antiviral compounds
  • coronaviruses
  • COVID-19 treatment
  • SARS-CoV-2

Słowa kluczowe

  • leki przeciwwirusowe
  • koronawirusy
  • terapia COVID-19
  • SARS-CoV-2
Otwarty dostęp

Covid-19 – Disease Caused By Sars-Cov-2 Infection – Vaccine And New Therapies Research Development

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 227 - 236

Abstrakt

Streszczenie

SARS-CoV-2 to nowy koronawirus wywołujący ciężki zespół niewydolności oddechowej. Celem licznych badań jest poszukiwanie możliwości leczenia choroby wywołanej przez SARS-CoV-2 nazwanej według zaleceń WHO – COVID-19. Koronawirusy należą do rodziny Coronaviridae, rzędu Nidovirales. Naukowcy zobrazowali za pomocą technik mikroskopowych wygląd SARS-CoV-2, który ma kształt zbliżony do korony i zawiera cztery białka strukturalne S, E, M i N. Receptorem, do którego wiążą się cząstki wirusa SARS-CoV-2 jest ACE2 (enzym konwertujący angiotensynę 2). Podstawowym testem diagnozującym zakażenie jest test RT-PCR (Real time RT-PCR). Trwają poszukiwania szczepionki przeciwko SARS-CoV-2 oraz nowych terapii, które mogłyby być zastosowane w leczeniu COVID-19.

1. Wprowadzenie. 2. Epidemiologia i patogeneza choroby. 3. Budowa molekularna, podział i pochodzenie koronawirusów. 4. Receptory wiążące koronawirusy. 5. Sposoby przenoszenia infekcji. 6. Objawy i przebieg infekcji. 7. Zalecenia profilaktyczne. 8. Charakterystyka testów stosowanych w diagnostyce zakażeń wywołanych przez koronawirus SARS-CoV-2. 9. Badania nad szczepionką przeciwko wirusowi SARS-CoV-2. 10. COVID-19 – wytyczne dotyczące leczenia – poszukiwania nowych terapii. 11. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • badania nad szczepionką
  • COVID-19
  • epidemiologia choroby
  • nowe terapie
  • SARS-CoV-2

Key words

  • vaccine prognosis
  • COVID-19
  • epidemiology
  • therapeutic development
  • SARS-CoV-2

Słowa kluczowe

  • badania nad szczepionką
  • COVID-19
  • epidemiologia choroby
  • nowe terapie
  • SARS-CoV-2
Otwarty dostęp

Microbiological Causes Of Defects In Fetal Development And Miscarriage

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 237 - 246

Abstrakt

Streszczenie

Podczas ciąży wiele czynników może wykazywać działanie teratogenne, tj. stanowić zagrożenie dla zarodka lub płodu i powodować różne negatywne efekty. Czynniki teratogenne obejmują substancje (np. wiele leków, mikotoksyny – np. aflatoksyny i ochratoksyna A), promieniowanie (np. X / RTG, γ) i patogeny. Do tych ostatnich można zaliczyć bakterie (np. Listeria monocytogenes, Treponema pallidum), pierwotniaki (np. Toxoplasma gondii) i wirusy (np. parwowirus B19, herpeswirusy: CMV, HSV, VZV). Wiele drobnoustrojów chorobotwórczych może być przenoszonych drogą wertykalną, tj. przez łożysko, ale nie wszystkie są typowymi teratogenami. Zakażenie u matki podczas ciąży może być skąpo- lub bezobjawowe, jednakże jednocześnie może być też groźne dla dziecka, powodując m.in. IUGR, SNHL, malformacje (np. mikrocefalię, wady kończyn), poronienie. Niektóre (ale nie wszystkie) z tych zaburzeń można nieinwazyjnie zdiagnozować za pomocą ultrasonografii (USG) i zapobiec poprzez szczepienia ochronne (w przypadku różyczki i ospy wietrznej). W niektórych krajach rutynowo przeprowadza się w ciąży diagnostykę serologiczną w stosunku do wybranych patogenów. Ogólnie do zakażeń przezłożyskowych dochodzi najczęściej podczas pierwotnej infekcji i są one najgroźniejsze podczas pierwszego i drugiego trymestru (intensywna morfoi organogeneza). Jednakże ryzyko zakażenia płodu zwykle wzrasta z czasem trwania ciąży i jest najwyższe w trzecim trymestrze.

1. Wprowadzenie. 2. Łożysko. 3. Poród przedwczesny i waginoza. 4. Grupa TORCH. 5. Drobnoustroje wykazujące działanie teratogenne. 5.1. Bakterie. 5.2. Pierwotniaki. 5.3. Wirusy. 6. Mikotoksyny. 6.1. Opis wybranych mikotoksyn. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • fetopatie
  • poronienie
  • TORCH
  • wady wrodzone

Key words

  • fetopathies
  • miscarriage / abortion
  • TORCH
  • birth defects

Słowa kluczowe

  • fetopatie
  • poronienie
  • TORCH
  • wady wrodzone
Otwarty dostęp

Antimicrobial Resistance: Causes And Consequences

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 249 - 257

Abstrakt

Streszczenie

Oporność na antybiotyki patogenów bakteryjnych (AMR) jest uważana za jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla zdrowia publicznego o wymiarze globalnym. Celem publikacji jest analiza przyczyn i konsekwencji oporności na antybiotyki oraz działań, które należy podjąć w celu zmniejszenia tego zagrożenia. Nadużywanie i niewłaściwe stosowanie antybiotyków jest w dużej mierze odpowiedzialne za pojawienie się i rozprzestrzenienie się opornych patogenów. Występują one nie tylko u ludzi, zwierząt, roślin i środowisku. Innym czynnikiem, który przyczynia się do globalnego rozprzestrzeniania się opornych patogenów, są złe warunki sanitarne, spotykane głównie w krajach o niskim i średnim dochodzie. Rozprzestrzenianiu opornych szczepów sprzyjają niskiej jakości programy kontroli zakażeń jak też brak wdrożonych programów polityki antybiotykowej. Czynniki, które mają wpływ na wzrastającą oporność patogenów bakteryjnych to również ruchy ludności, turystyka, w tym medyczna, intensywna wymiana handlowa i zmiany klimatu. W publikacji omówiono konsekwencje AMR zarówno kliniczne, mikrobiologiczne, epidemiologiczne jak też ekonomiczne i psychologiczne. Na zakończenie przedstawiono wybrane dokumenty WHO i Unii Europejskiej leżące u podstaw programu „Jedno zdrowie”. Omówiono znaczenie w walce z AMR szeroko zakrojonych kampanii edukacyjnych skierowanych do lekarzy, decydentów medycznych i ogółu społeczeństwa, takich jak Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach (EU) oraz Światowy Tydzień Wiedzy o Antybiotykach (WHO).

1. Wstęp. 2. Sytuacja epidemiologiczna oporności w Polsce na tle krajów Wspólnoty Europejskiej. 3. Przyczyny narastania i rozprzestrzeniania się zjawiska antybiotykooporności. 4. Konsekwencje narastającej lekooporności drobnoustrojów. 5. Jakie działania podjęto w walce z antybiotykoopornością i jakie są ich rezultaty? 6. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • antybiotykooporność
  • przyczyny AMR
  • konsekwencje AMR
  • przeciwdziałanie AMR

Key words

  • Antimicrobial resistance
  • causes of AMR
  • consequences of AMR
  • combating antibiotic resistance

Słowa kluczowe

  • antybiotykooporność
  • przyczyny AMR
  • konsekwencje AMR
  • przeciwdziałanie AMR
Otwarty dostęp

Role Of Two-Component Signal Transduction Systems In Antimicrobial Resistance Of Gram-Negative Pathogens

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 259 - 276

Abstrakt

Streszczenie

Dwuskładnikowe szlaki transdukcji sygnału złożone z sensorowej kinazy histydynowej i regulatora odpowiedzi umożliwiają bakteriom adaptacyjną odpowiedź na zmieniające się warunki środowiskowe poprzez regulację ekspresji genów warunkujących przebieg wielu procesów fizjologicznych, wirulencję bakterii czy oporność na antybiotyki (związki przeciwbakteryjne). Oporność bakterii patogennych na antybiotyki jest jednym z najważniejszych problemów zdrowia publicznego na całym świecie. W pracy opisano mechanizm transdukcji sygnału oparty na fosfotransferze, charakterystyczny dla systemów dwuskładnikowych oraz indukowane przez te systemy mechanizmy oporności na antybiotyki. Scharakteryzowano kilka dwuskładnikowych szlaków regulatorowych (system PhoP-PhoQ, PmrA-PmrB, ParR-ParS, CzcR-CzcS, CopR-CopS, PprB-PprA, CbrB-CbrA, BlrA-BlrB, OmpR-EnvZ), które funkcjonują u Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Aeromonas, Salmonella oraz Yersinia spp. Omówiono ich rolę w modyfikacji powierzchni komórki bakteryjnej, ograniczeniu napływu lub zwiększeniu wyrzutu leku z komórki, regulacji produkcji enzymów degradujących antybiotyki czy też w tworzeniu biofilmu.

1. Wstęp. 2. Mechanizm funkcjonowania bakteryjnych dwuskładnikowych systemów regulacyjnych. 2.1. Sensorowe kinazy histydynowe. 2.2. Regulatory odpowiedzi. 2.3. Transdukcja sygnału w dwuskładnikowych systemach regulacyjnych. 3. Mechanizmy oporności na antybiotyki kontrolowane przez dwuskładnikowe systemy regulacyjne. 3.1. Modyfikacja powierzchni komórek. 3.2. Regulacja napływu i wypływu leków. 3.3. Regulacja produkcji enzymów modyfikujących/inaktywujących antybiotyki. 3.4. Inne, alternatywne formy oporności. 4. Charakterystyka niektórych dwuskładnikowych systemów regulacyjnych uczestniczących w oporności na związki przeciwbakteryjne w wybranych bakteriach Gram-ujemnych. 4.1. Systemy PhoP-PhoQ i PmrA-PmrB. 4.2. System ParR-ParS. 4.3. Systemy CzcR-CzcS i CopR-CopS. 4.4. System PprB-PprA. 4.5. System CbrB-CbrA. 4.6. System BlrA-BlrB. 4. 7. System OmpR-EnvZ. 5. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • TCS
  • dwuskładnikowy system transdukcji sygnału
  • antybiotykooporność
  • regulator odpowiedzi
  • sensorowa kinaza histydynowa

Key words

  • TCS
  • two-component transduction system
  • antibiotic resistance
  • response regulator
  • sensor histidine kinase

Słowa kluczowe

  • TCS
  • dwuskładnikowy system transdukcji sygnału
  • antybiotykooporność
  • regulator odpowiedzi
  • sensorowa kinaza histydynowa
Otwarty dostęp

Beneficial Effect Of Lactoferrin On The Microbiota From Gastrointestinal Tract

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 277 - 290

Abstrakt

Streszczenie

Nasz organizm jest zasiedlony przez biliony symbiotycznych bakterii. Najliczniejsza i najbardziej różnorodna ich populacja kolonizuje jelito, górne drogi oddechowe i układ moczowo-płciowy. Działają one wielokierunkowo, wspierając nasze zdrowie. Kiedy mikrobiota ta funkcjonuje prawidłowo pomaga w przyswajaniu składników odżywczych, reguluje pracę układu odpornościowego, chroniąc śluzówki i cały ustrój przed patogenami, neutralizuje niektóre ksenobiotyki, odtruwa więc organizm i chroni przed kancerogennymi mutacjami. Naturalną pożyteczną mikrobiotę możemy wspomóc przyjmując probiotyki i/lub prebiotyki w produktach spożywczych oraz suplementach diety i lekach. Ich cennym naturalnym źródłem są mleko i produkty nabiałowe, szczególnie fermentowane (np. kefiry, jogurty i sery). Wśród substancji prebiotycznych znajdziemy tu m.in. oligosacharydy, lizozym, laktoperoksydazę czy laktoferynę. Białko to promuje wzrost symbiotycznej mikrobioty jelita i dróg rodnych, co potwierdzono w licznych testach. Aktywność taka, w połączeniu z działaniem przeciwmikrobiologicznym wobec drobnoustrojów patogennych, przywraca równowagę mikrobioty w obrębie błon śluzowych, co skutecznie eliminuje czynniki zakaźne i procesy zapalne. Najmłodsze dzieci wspomaga laktoferyna przyjmowaną z mlekiem matki. W późniejszym wieku możemy liczyć na własne, endogenne białko wydzielane przez błony śluzowe i neutrofile albo jego dostawę z nabiałem (nie poddanym agresywnej obróbce termicznej) lub suplementami diety. Na rynku znajdziemy zarówno produkty z samą laktoferyną bydlęcą, dodatkowo z innymi prebiotykami, np. inuliną czy oligosacharydami, a także z probiotykami. Skuteczne są preparaty laktoferynowe przyjmowane doustnie, co potwierdzono w licznych badaniach, także klinicznych. Białko jest względnie oporne na trawienie. Natywne lub w postaci peptydów może docierać do jelita, działać lokalnie na mikrobiotę i układ odpornościowy związany z tutejszą błoną śluzową, i tą drogą wzmacniać odporność ogólnoustrojową.

1. Wprowadzenie. 2. Mikrobiota przewodu pokarmowego. 3. Laktoferyna w przewodzie pokarmowym. 4. Prebiotyczne działanie laktoferyny w przewodzie pokarmowym – testy in vitro. 5. Prebiotyczne działanie laktoferyny w przewodzie pokarmowym – testy in vivo. 6. Laktoferyna w diecie i suplementach diety. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • jelito
  • laktoferyna
  • mikrobiota
  • prebiotyki
  • probiotyki

Key words

  • intestine
  • lactoferrin
  • microbiota
  • prebiotics
  • probiotics

Słowa kluczowe

  • jelito
  • laktoferyna
  • mikrobiota
  • prebiotyki
  • probiotyki
Otwarty dostęp

Saccharomyces Cerevisiae Var. Boulardii Probiotic Yeasts As Etiological Agents Of Oportunistic Infections In Humans

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 291 - 303

Abstrakt

Streszczenie

Drożdże S. cerevisiae var. boulardii, historycznie stanowiące odrębny gatunek, uznawane są obecnie za podgatunek drożdży S. cerevisiae. Szczepy Saccharomyces cerevisiae var. boulardii są powszechnie wykorzystywane w profilaktyce i leczeniu zaburzeń układu pokarmowego. Stosowanie preparatów na bazie S. cerevisiae var. boulardii wpływa na funkcjonowanie bariery jelitowej, co prowadzi do zmiany składu mikrobioty przewodu pokarmowego i łagodzi nieprawidłowości warstwy nabłonkowej jelita. Mimo klinicznie potwierdzonych, probiotycznych właściwości tych jednokomórkowych drobnoustrojów, wzrasta liczba doniesień na temat wywoływanych przez nie zakażeń u ludzi. Badania populacyjne sugerują, że drożdże S. cerevisiae są odpowiedzialne za 0,1–3,6% wszystkich przypadków grzybic, stwierdzanych u pacjentów stosujących terapię środkami probiotycznymi zawierającymi S. cerevisiae var. boulardii. Za czynniki predysponujące do rozwoju zakażeń uznaje się obecność centralnego cewnika żylnego, żywienie pozajelitowe, immunosupresję oraz choroby współistniejące. W niniejszej pracy zebrano najważniejsze informacje dotyczące biologii S. cerevisiae var. boulardii, a także przedstawiono najnowsze dane epidemiologiczne dotyczące fungemii wywoływanych przez te grzyby.

1. Wstęp. 2. Zastosowanie drożdży S. cerevisiae. 3. Izolacja i taksonomia probiotycznych drożdży S. cerevisiae var. boulardii. 4. Probiotyczne właściwości S. cerevisiae var. boulardii. 5. Zakażenia wywoływane przez S. cerevisiae var. boulardii. 5.1. Przegląd fungemii wywołanych przez S. cerevisiae var. boulardii. 6. Wnioski

Słowa kluczowe

  • fungemia
  • probiotyk
  • var.
  • zakażenie

Key words

  • fungemia
  • infection
  • probiotic
  • var.

Słowa kluczowe

  • fungemia
  • probiotyk
  • var.
  • zakażenie
Otwarty dostęp

Monitoring Of Antimicrobial Consumption – Aim, Methodology And Use

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 305 - 314

Abstrakt

Streszczenie

Monitorowanie zużycia antybiotyków jest jednym z podstawowych narzędzi strategii walki z antybiotykoopornością, stanowi nieodłączny element programów polityki antybiotykowej i pomaga oceniać racjonalność terapii. Służy opisywaniu struktury i dynamiki stosowania środków przeciwbakteryjnych. Stosowana w programach monitorowania metodologia dawek dobowych definiowanych (DDD) i klasyfikacja ATC (anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna) warunkują wiarygodność analizowanych danych i umożliwiają porównania między oddziałami, ośrodkami i regionami.

1. Wprowadzenie. 2. Co to jest monitorowanie i czemu służy? 3. Metodologia monitorowania stosowania antybiotyków. 4. Klasyfikacja ATC. 5. Dawka dobowa definiowana (DDD). 6. Wskaźniki stosowane do przedstawiania zużycia antybiotyków. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • antybiotyki
  • antybiotykooporność
  • DDD
  • monitoring
  • zużycie

Key words

  • antimicrobials
  • antibiotic resistance
  • DDD
  • monitoring
  • consumption

Słowa kluczowe

  • antybiotyki
  • antybiotykooporność
  • DDD
  • monitoring
  • zużycie
Otwarty dostęp

Application Of The Maldi-Tof Ms Technique For Identification Of Dermatophytes

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 315 - 324

Abstrakt

Streszczenie

Metoda MALDI-TOF MS jest nowym i coraz częściej wykorzystywanym w laboratoriach klinicznych narzędziem do identyfikacji drobnoustrojów. Szerokie zainteresowanie tą metodą wynika z jej wysokiej dokładności, szybkości uzyskiwania wyników identyfikacji mikroorganizmów oraz stosunkowo niskiego kosztu analiz. Implementacja tej techniki do identyfikacji dermatofitów jest jednak trudna. Trudności te spowodowane są naturalną złożonością biologiczną grzybów strzępkowych, bardzo wolnym tempem wzrostu drobnoustrojów i częstym wytwarzaniem pigmentów. Ponadto, identyfikacja dermatofitów tą techniką stanowi wyzwanie ze względu na brak jasnej definicji gatunku dla niektórych taksonów lub w obrębie niektórych kompleksów gatunkowych. Przegląd literatury naukowej wskazuje, że wiarygodność identyfikacji dermatofitów opartej na MALDI-TOF MS waha się między 13,5 a 100%. Liczne czynniki krytyczne związane z rutynowymi procedurami laboratoryjnymi, tj. rodzajem podłoża hodowlanego, czasem inkubacji, techniką ekstrakcji białek, typem urządzenia czy wersją biblioteki widm referencyjnych, warunkują taką zmienność w uzyskiwanych wynikach. Pomimo wielu ograniczeń metoda MALDI-TOF MS stanowi istotny postęp techniczny w diagnostyce mykologicznej i alternatywę dla czasochłonnej i pracochłonnej identyfikacji dermatofitów opartej o cechy morfologiczne oraz sekwencjonowanie DNA. Niemniej jednak zanim zostanie wdrożona do rutynowych badań diagnostycznych, konieczne jest rozszerzenie biblioteki widm referencyjnych dermatofitów, a także opracowanie procedur analizy bezpośredniej z próbek dermatologicznych.

1. Wprowadzenie. 2. Identyfikacja drobnoustrojów z zastosowaniem metody MALDI-TOF MS. 3. MALDI TOF MS w diagnostyce mykologicznej. 4. Czynniki krytyczne identyfikacji dermatofitów metodą MALDI-TOF. 4.1. Wpływ stosowanego podłoża mikrobiologicznego. 4.2. Wpływ czasu inkubacji. 4.3. Wpływ procedury ekstrakcji białek i przygotowania matrycy. 4.4. Wpływ stosowanych urządzeń do spektrometrii masowej. 4.5. Wpływ biblioteki widm referencyjnych. 4.6. Wpływ algorytmu porównywania widm. 4.7. Wpływ zmian taksonomicznych. 5. Perspektywy rozwoju MALDI-TOF MS w diagnostyce mykologicznej. 6. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • dermatofity
  • diagnostyka
  • identyfikacja
  • MALDI-TOF MS

Key words

  • dermatophytes
  • diagnostics
  • identification
  • MALDI-TOF MS

Słowa kluczowe

  • dermatofity
  • diagnostyka
  • identyfikacja
  • MALDI-TOF MS
10 Artykułów
Otwarty dostęp

Sars-Cov-2 And Betacoronavirus: What Have We Learned In 8 Months?

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 197 - 206

Abstrakt

Streszczenie

W 2019 r. w WCuhan w Chinach pojawił się nowy ludzki koronawirus (SARS-CoV-2) wywołując pandemię. W niniejszej pracy przedstawiamy aktualny stan wiedzy o SARS-CoV-2 w odniesieniu do SARS-CoV i MERS-CoV. Pomimo ogólnego podobieństwa zaobserwowano różnice pomiędzy SARS-CoV-2 a SARS-CoV i MERS-CoV. Wniknięcie SARS-CoV-2 do komórki jest ułatwione przez rozszczepienie białka S przez furynę. Powierzchnia oddziaływania białka S SARS-CoV-2 z receptorem ACE2 jest większa i te oddziaływania są silniejsze. W odróżnieniu od innych koronawirusów, białko S SARS-CoV-2 ma motyw wiążący integryny. Białko nukleokapsydu i zależna od RNA polimeraza RNA z SARS-CoV-2 wykazują także różnice strukturalne w porównaniu z tymi z SARS-CoV. Cechy te mogą przyczyniać się do szerokiego rozprzestrzeniania się wirusa oraz wskazują potencjalne cele dla specyficznej terapii przeciwwirusowej.

1. Klasyfikacja Coronaviridae. 2. Budowa wirionu Betakoronawirusów. 3. Genom Betakoronawirusów. 4. Białka Betakoronawirusów. 5. Cykl replikacyjny Betakoronawirusów. 6. Patogeneza SARS-CoV-2. 6.1. Uszkodzenia tkankowe i komórkowe. 6.2. Molekularne podstawy patogenezy. 6.3. Zmiany immunopatologiczne w COVID-19. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • SARS-CoV-2
  • białka Betakoronawirusów
  • białko S
  • furyna
  • patogeneza

Key words

  • SARS-CoV-2
  • betacoronavirus proteins
  • spike protein
  • furin-cleavage site
  • pathogenesis

Słowa kluczowe

  • SARS-CoV-2
  • białka Betakoronawirusów
  • białko S
  • furyna
  • patogeneza
Otwarty dostęp

Covid-19 Therapy: What Have We Learned In 8 Months?

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 207 - 225

Abstrakt

Streszczenie

W grudniu 2019 w mieście Wuhan (Hubei, China) odnotowano pojawienie się nowego, ludzkiego, patogennego koronawirusa SARS-CoV-2. W większości przypadków, wywołana przez niego choroba przebiega bezobjawowo lub łagodnie. Jednakże, istnieje grupa osób u której infekcja powoduje rozwiniecie poważnej lub wręcz krytycznej choroby: Coronavirus disease 2019 (COVID-19) z zespołem ostrej niewydolności oddechowej i wieloma innymi powikłaniami. Obecnie walka z infekcją polega na próbach ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa wśród populacji. Intensywnie badane są też sposoby leczenia COVID-19. Jednak, 8 miesięcy po rozpoczęciu pandemii, pomimo setek badań klinicznych, wiedza na temat skutecznego leczenia jest wciąż ograniczona. W niniejszej pracy przedstawiamy obecny stan wiedzy na temat potencjalnych leków i metod leczenia stosowanych podczas zakażenia SARS-CoV-2. Omówione są leki ukierunkowane na komórki gospodarza lub na wirusa, a także nowe, specyficzne dla SARS-CoV-2 rozwiązania.

1. Wstęp. 2. Leki ukierunkowane na komórki gospodarza. 2.1. Leki przeciwpasożytnicze. 2.2. Inhibitory proteaz. 2.3. Inhibitory endocytozy. 2.4. Leki wpływające na układ odpornościowy. 3. Leki ukierunkowane na wirusa. 3.1. Leki o szerokim spektrum specyficzności. 3.2. Inhibitory glikoproteiny S. 3.3. Potencjalne leki specyficznie działające na SARS-CoV-2. 4. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • leki przeciwwirusowe
  • koronawirusy
  • terapia COVID-19
  • SARS-CoV-2

Key words

  • antiviral compounds
  • coronaviruses
  • COVID-19 treatment
  • SARS-CoV-2

Słowa kluczowe

  • leki przeciwwirusowe
  • koronawirusy
  • terapia COVID-19
  • SARS-CoV-2
Otwarty dostęp

Covid-19 – Disease Caused By Sars-Cov-2 Infection – Vaccine And New Therapies Research Development

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 227 - 236

Abstrakt

Streszczenie

SARS-CoV-2 to nowy koronawirus wywołujący ciężki zespół niewydolności oddechowej. Celem licznych badań jest poszukiwanie możliwości leczenia choroby wywołanej przez SARS-CoV-2 nazwanej według zaleceń WHO – COVID-19. Koronawirusy należą do rodziny Coronaviridae, rzędu Nidovirales. Naukowcy zobrazowali za pomocą technik mikroskopowych wygląd SARS-CoV-2, który ma kształt zbliżony do korony i zawiera cztery białka strukturalne S, E, M i N. Receptorem, do którego wiążą się cząstki wirusa SARS-CoV-2 jest ACE2 (enzym konwertujący angiotensynę 2). Podstawowym testem diagnozującym zakażenie jest test RT-PCR (Real time RT-PCR). Trwają poszukiwania szczepionki przeciwko SARS-CoV-2 oraz nowych terapii, które mogłyby być zastosowane w leczeniu COVID-19.

1. Wprowadzenie. 2. Epidemiologia i patogeneza choroby. 3. Budowa molekularna, podział i pochodzenie koronawirusów. 4. Receptory wiążące koronawirusy. 5. Sposoby przenoszenia infekcji. 6. Objawy i przebieg infekcji. 7. Zalecenia profilaktyczne. 8. Charakterystyka testów stosowanych w diagnostyce zakażeń wywołanych przez koronawirus SARS-CoV-2. 9. Badania nad szczepionką przeciwko wirusowi SARS-CoV-2. 10. COVID-19 – wytyczne dotyczące leczenia – poszukiwania nowych terapii. 11. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • badania nad szczepionką
  • COVID-19
  • epidemiologia choroby
  • nowe terapie
  • SARS-CoV-2

Key words

  • vaccine prognosis
  • COVID-19
  • epidemiology
  • therapeutic development
  • SARS-CoV-2

Słowa kluczowe

  • badania nad szczepionką
  • COVID-19
  • epidemiologia choroby
  • nowe terapie
  • SARS-CoV-2
Otwarty dostęp

Microbiological Causes Of Defects In Fetal Development And Miscarriage

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 237 - 246

Abstrakt

Streszczenie

Podczas ciąży wiele czynników może wykazywać działanie teratogenne, tj. stanowić zagrożenie dla zarodka lub płodu i powodować różne negatywne efekty. Czynniki teratogenne obejmują substancje (np. wiele leków, mikotoksyny – np. aflatoksyny i ochratoksyna A), promieniowanie (np. X / RTG, γ) i patogeny. Do tych ostatnich można zaliczyć bakterie (np. Listeria monocytogenes, Treponema pallidum), pierwotniaki (np. Toxoplasma gondii) i wirusy (np. parwowirus B19, herpeswirusy: CMV, HSV, VZV). Wiele drobnoustrojów chorobotwórczych może być przenoszonych drogą wertykalną, tj. przez łożysko, ale nie wszystkie są typowymi teratogenami. Zakażenie u matki podczas ciąży może być skąpo- lub bezobjawowe, jednakże jednocześnie może być też groźne dla dziecka, powodując m.in. IUGR, SNHL, malformacje (np. mikrocefalię, wady kończyn), poronienie. Niektóre (ale nie wszystkie) z tych zaburzeń można nieinwazyjnie zdiagnozować za pomocą ultrasonografii (USG) i zapobiec poprzez szczepienia ochronne (w przypadku różyczki i ospy wietrznej). W niektórych krajach rutynowo przeprowadza się w ciąży diagnostykę serologiczną w stosunku do wybranych patogenów. Ogólnie do zakażeń przezłożyskowych dochodzi najczęściej podczas pierwotnej infekcji i są one najgroźniejsze podczas pierwszego i drugiego trymestru (intensywna morfoi organogeneza). Jednakże ryzyko zakażenia płodu zwykle wzrasta z czasem trwania ciąży i jest najwyższe w trzecim trymestrze.

1. Wprowadzenie. 2. Łożysko. 3. Poród przedwczesny i waginoza. 4. Grupa TORCH. 5. Drobnoustroje wykazujące działanie teratogenne. 5.1. Bakterie. 5.2. Pierwotniaki. 5.3. Wirusy. 6. Mikotoksyny. 6.1. Opis wybranych mikotoksyn. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • fetopatie
  • poronienie
  • TORCH
  • wady wrodzone

Key words

  • fetopathies
  • miscarriage / abortion
  • TORCH
  • birth defects

Słowa kluczowe

  • fetopatie
  • poronienie
  • TORCH
  • wady wrodzone
Otwarty dostęp

Antimicrobial Resistance: Causes And Consequences

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 249 - 257

Abstrakt

Streszczenie

Oporność na antybiotyki patogenów bakteryjnych (AMR) jest uważana za jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla zdrowia publicznego o wymiarze globalnym. Celem publikacji jest analiza przyczyn i konsekwencji oporności na antybiotyki oraz działań, które należy podjąć w celu zmniejszenia tego zagrożenia. Nadużywanie i niewłaściwe stosowanie antybiotyków jest w dużej mierze odpowiedzialne za pojawienie się i rozprzestrzenienie się opornych patogenów. Występują one nie tylko u ludzi, zwierząt, roślin i środowisku. Innym czynnikiem, który przyczynia się do globalnego rozprzestrzeniania się opornych patogenów, są złe warunki sanitarne, spotykane głównie w krajach o niskim i średnim dochodzie. Rozprzestrzenianiu opornych szczepów sprzyjają niskiej jakości programy kontroli zakażeń jak też brak wdrożonych programów polityki antybiotykowej. Czynniki, które mają wpływ na wzrastającą oporność patogenów bakteryjnych to również ruchy ludności, turystyka, w tym medyczna, intensywna wymiana handlowa i zmiany klimatu. W publikacji omówiono konsekwencje AMR zarówno kliniczne, mikrobiologiczne, epidemiologiczne jak też ekonomiczne i psychologiczne. Na zakończenie przedstawiono wybrane dokumenty WHO i Unii Europejskiej leżące u podstaw programu „Jedno zdrowie”. Omówiono znaczenie w walce z AMR szeroko zakrojonych kampanii edukacyjnych skierowanych do lekarzy, decydentów medycznych i ogółu społeczeństwa, takich jak Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach (EU) oraz Światowy Tydzień Wiedzy o Antybiotykach (WHO).

1. Wstęp. 2. Sytuacja epidemiologiczna oporności w Polsce na tle krajów Wspólnoty Europejskiej. 3. Przyczyny narastania i rozprzestrzeniania się zjawiska antybiotykooporności. 4. Konsekwencje narastającej lekooporności drobnoustrojów. 5. Jakie działania podjęto w walce z antybiotykoopornością i jakie są ich rezultaty? 6. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • antybiotykooporność
  • przyczyny AMR
  • konsekwencje AMR
  • przeciwdziałanie AMR

Key words

  • Antimicrobial resistance
  • causes of AMR
  • consequences of AMR
  • combating antibiotic resistance

Słowa kluczowe

  • antybiotykooporność
  • przyczyny AMR
  • konsekwencje AMR
  • przeciwdziałanie AMR
Otwarty dostęp

Role Of Two-Component Signal Transduction Systems In Antimicrobial Resistance Of Gram-Negative Pathogens

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 259 - 276

Abstrakt

Streszczenie

Dwuskładnikowe szlaki transdukcji sygnału złożone z sensorowej kinazy histydynowej i regulatora odpowiedzi umożliwiają bakteriom adaptacyjną odpowiedź na zmieniające się warunki środowiskowe poprzez regulację ekspresji genów warunkujących przebieg wielu procesów fizjologicznych, wirulencję bakterii czy oporność na antybiotyki (związki przeciwbakteryjne). Oporność bakterii patogennych na antybiotyki jest jednym z najważniejszych problemów zdrowia publicznego na całym świecie. W pracy opisano mechanizm transdukcji sygnału oparty na fosfotransferze, charakterystyczny dla systemów dwuskładnikowych oraz indukowane przez te systemy mechanizmy oporności na antybiotyki. Scharakteryzowano kilka dwuskładnikowych szlaków regulatorowych (system PhoP-PhoQ, PmrA-PmrB, ParR-ParS, CzcR-CzcS, CopR-CopS, PprB-PprA, CbrB-CbrA, BlrA-BlrB, OmpR-EnvZ), które funkcjonują u Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Aeromonas, Salmonella oraz Yersinia spp. Omówiono ich rolę w modyfikacji powierzchni komórki bakteryjnej, ograniczeniu napływu lub zwiększeniu wyrzutu leku z komórki, regulacji produkcji enzymów degradujących antybiotyki czy też w tworzeniu biofilmu.

1. Wstęp. 2. Mechanizm funkcjonowania bakteryjnych dwuskładnikowych systemów regulacyjnych. 2.1. Sensorowe kinazy histydynowe. 2.2. Regulatory odpowiedzi. 2.3. Transdukcja sygnału w dwuskładnikowych systemach regulacyjnych. 3. Mechanizmy oporności na antybiotyki kontrolowane przez dwuskładnikowe systemy regulacyjne. 3.1. Modyfikacja powierzchni komórek. 3.2. Regulacja napływu i wypływu leków. 3.3. Regulacja produkcji enzymów modyfikujących/inaktywujących antybiotyki. 3.4. Inne, alternatywne formy oporności. 4. Charakterystyka niektórych dwuskładnikowych systemów regulacyjnych uczestniczących w oporności na związki przeciwbakteryjne w wybranych bakteriach Gram-ujemnych. 4.1. Systemy PhoP-PhoQ i PmrA-PmrB. 4.2. System ParR-ParS. 4.3. Systemy CzcR-CzcS i CopR-CopS. 4.4. System PprB-PprA. 4.5. System CbrB-CbrA. 4.6. System BlrA-BlrB. 4. 7. System OmpR-EnvZ. 5. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • TCS
  • dwuskładnikowy system transdukcji sygnału
  • antybiotykooporność
  • regulator odpowiedzi
  • sensorowa kinaza histydynowa

Key words

  • TCS
  • two-component transduction system
  • antibiotic resistance
  • response regulator
  • sensor histidine kinase

Słowa kluczowe

  • TCS
  • dwuskładnikowy system transdukcji sygnału
  • antybiotykooporność
  • regulator odpowiedzi
  • sensorowa kinaza histydynowa
Otwarty dostęp

Beneficial Effect Of Lactoferrin On The Microbiota From Gastrointestinal Tract

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 277 - 290

Abstrakt

Streszczenie

Nasz organizm jest zasiedlony przez biliony symbiotycznych bakterii. Najliczniejsza i najbardziej różnorodna ich populacja kolonizuje jelito, górne drogi oddechowe i układ moczowo-płciowy. Działają one wielokierunkowo, wspierając nasze zdrowie. Kiedy mikrobiota ta funkcjonuje prawidłowo pomaga w przyswajaniu składników odżywczych, reguluje pracę układu odpornościowego, chroniąc śluzówki i cały ustrój przed patogenami, neutralizuje niektóre ksenobiotyki, odtruwa więc organizm i chroni przed kancerogennymi mutacjami. Naturalną pożyteczną mikrobiotę możemy wspomóc przyjmując probiotyki i/lub prebiotyki w produktach spożywczych oraz suplementach diety i lekach. Ich cennym naturalnym źródłem są mleko i produkty nabiałowe, szczególnie fermentowane (np. kefiry, jogurty i sery). Wśród substancji prebiotycznych znajdziemy tu m.in. oligosacharydy, lizozym, laktoperoksydazę czy laktoferynę. Białko to promuje wzrost symbiotycznej mikrobioty jelita i dróg rodnych, co potwierdzono w licznych testach. Aktywność taka, w połączeniu z działaniem przeciwmikrobiologicznym wobec drobnoustrojów patogennych, przywraca równowagę mikrobioty w obrębie błon śluzowych, co skutecznie eliminuje czynniki zakaźne i procesy zapalne. Najmłodsze dzieci wspomaga laktoferyna przyjmowaną z mlekiem matki. W późniejszym wieku możemy liczyć na własne, endogenne białko wydzielane przez błony śluzowe i neutrofile albo jego dostawę z nabiałem (nie poddanym agresywnej obróbce termicznej) lub suplementami diety. Na rynku znajdziemy zarówno produkty z samą laktoferyną bydlęcą, dodatkowo z innymi prebiotykami, np. inuliną czy oligosacharydami, a także z probiotykami. Skuteczne są preparaty laktoferynowe przyjmowane doustnie, co potwierdzono w licznych badaniach, także klinicznych. Białko jest względnie oporne na trawienie. Natywne lub w postaci peptydów może docierać do jelita, działać lokalnie na mikrobiotę i układ odpornościowy związany z tutejszą błoną śluzową, i tą drogą wzmacniać odporność ogólnoustrojową.

1. Wprowadzenie. 2. Mikrobiota przewodu pokarmowego. 3. Laktoferyna w przewodzie pokarmowym. 4. Prebiotyczne działanie laktoferyny w przewodzie pokarmowym – testy in vitro. 5. Prebiotyczne działanie laktoferyny w przewodzie pokarmowym – testy in vivo. 6. Laktoferyna w diecie i suplementach diety. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • jelito
  • laktoferyna
  • mikrobiota
  • prebiotyki
  • probiotyki

Key words

  • intestine
  • lactoferrin
  • microbiota
  • prebiotics
  • probiotics

Słowa kluczowe

  • jelito
  • laktoferyna
  • mikrobiota
  • prebiotyki
  • probiotyki
Otwarty dostęp

Saccharomyces Cerevisiae Var. Boulardii Probiotic Yeasts As Etiological Agents Of Oportunistic Infections In Humans

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 291 - 303

Abstrakt

Streszczenie

Drożdże S. cerevisiae var. boulardii, historycznie stanowiące odrębny gatunek, uznawane są obecnie za podgatunek drożdży S. cerevisiae. Szczepy Saccharomyces cerevisiae var. boulardii są powszechnie wykorzystywane w profilaktyce i leczeniu zaburzeń układu pokarmowego. Stosowanie preparatów na bazie S. cerevisiae var. boulardii wpływa na funkcjonowanie bariery jelitowej, co prowadzi do zmiany składu mikrobioty przewodu pokarmowego i łagodzi nieprawidłowości warstwy nabłonkowej jelita. Mimo klinicznie potwierdzonych, probiotycznych właściwości tych jednokomórkowych drobnoustrojów, wzrasta liczba doniesień na temat wywoływanych przez nie zakażeń u ludzi. Badania populacyjne sugerują, że drożdże S. cerevisiae są odpowiedzialne za 0,1–3,6% wszystkich przypadków grzybic, stwierdzanych u pacjentów stosujących terapię środkami probiotycznymi zawierającymi S. cerevisiae var. boulardii. Za czynniki predysponujące do rozwoju zakażeń uznaje się obecność centralnego cewnika żylnego, żywienie pozajelitowe, immunosupresję oraz choroby współistniejące. W niniejszej pracy zebrano najważniejsze informacje dotyczące biologii S. cerevisiae var. boulardii, a także przedstawiono najnowsze dane epidemiologiczne dotyczące fungemii wywoływanych przez te grzyby.

1. Wstęp. 2. Zastosowanie drożdży S. cerevisiae. 3. Izolacja i taksonomia probiotycznych drożdży S. cerevisiae var. boulardii. 4. Probiotyczne właściwości S. cerevisiae var. boulardii. 5. Zakażenia wywoływane przez S. cerevisiae var. boulardii. 5.1. Przegląd fungemii wywołanych przez S. cerevisiae var. boulardii. 6. Wnioski

Słowa kluczowe

  • fungemia
  • probiotyk
  • var.
  • zakażenie

Key words

  • fungemia
  • infection
  • probiotic
  • var.

Słowa kluczowe

  • fungemia
  • probiotyk
  • var.
  • zakażenie
Otwarty dostęp

Monitoring Of Antimicrobial Consumption – Aim, Methodology And Use

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 305 - 314

Abstrakt

Streszczenie

Monitorowanie zużycia antybiotyków jest jednym z podstawowych narzędzi strategii walki z antybiotykoopornością, stanowi nieodłączny element programów polityki antybiotykowej i pomaga oceniać racjonalność terapii. Służy opisywaniu struktury i dynamiki stosowania środków przeciwbakteryjnych. Stosowana w programach monitorowania metodologia dawek dobowych definiowanych (DDD) i klasyfikacja ATC (anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna) warunkują wiarygodność analizowanych danych i umożliwiają porównania między oddziałami, ośrodkami i regionami.

1. Wprowadzenie. 2. Co to jest monitorowanie i czemu służy? 3. Metodologia monitorowania stosowania antybiotyków. 4. Klasyfikacja ATC. 5. Dawka dobowa definiowana (DDD). 6. Wskaźniki stosowane do przedstawiania zużycia antybiotyków. 7. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • antybiotyki
  • antybiotykooporność
  • DDD
  • monitoring
  • zużycie

Key words

  • antimicrobials
  • antibiotic resistance
  • DDD
  • monitoring
  • consumption

Słowa kluczowe

  • antybiotyki
  • antybiotykooporność
  • DDD
  • monitoring
  • zużycie
Otwarty dostęp

Application Of The Maldi-Tof Ms Technique For Identification Of Dermatophytes

Data publikacji: 12 Oct 2020
Zakres stron: 315 - 324

Abstrakt

Streszczenie

Metoda MALDI-TOF MS jest nowym i coraz częściej wykorzystywanym w laboratoriach klinicznych narzędziem do identyfikacji drobnoustrojów. Szerokie zainteresowanie tą metodą wynika z jej wysokiej dokładności, szybkości uzyskiwania wyników identyfikacji mikroorganizmów oraz stosunkowo niskiego kosztu analiz. Implementacja tej techniki do identyfikacji dermatofitów jest jednak trudna. Trudności te spowodowane są naturalną złożonością biologiczną grzybów strzępkowych, bardzo wolnym tempem wzrostu drobnoustrojów i częstym wytwarzaniem pigmentów. Ponadto, identyfikacja dermatofitów tą techniką stanowi wyzwanie ze względu na brak jasnej definicji gatunku dla niektórych taksonów lub w obrębie niektórych kompleksów gatunkowych. Przegląd literatury naukowej wskazuje, że wiarygodność identyfikacji dermatofitów opartej na MALDI-TOF MS waha się między 13,5 a 100%. Liczne czynniki krytyczne związane z rutynowymi procedurami laboratoryjnymi, tj. rodzajem podłoża hodowlanego, czasem inkubacji, techniką ekstrakcji białek, typem urządzenia czy wersją biblioteki widm referencyjnych, warunkują taką zmienność w uzyskiwanych wynikach. Pomimo wielu ograniczeń metoda MALDI-TOF MS stanowi istotny postęp techniczny w diagnostyce mykologicznej i alternatywę dla czasochłonnej i pracochłonnej identyfikacji dermatofitów opartej o cechy morfologiczne oraz sekwencjonowanie DNA. Niemniej jednak zanim zostanie wdrożona do rutynowych badań diagnostycznych, konieczne jest rozszerzenie biblioteki widm referencyjnych dermatofitów, a także opracowanie procedur analizy bezpośredniej z próbek dermatologicznych.

1. Wprowadzenie. 2. Identyfikacja drobnoustrojów z zastosowaniem metody MALDI-TOF MS. 3. MALDI TOF MS w diagnostyce mykologicznej. 4. Czynniki krytyczne identyfikacji dermatofitów metodą MALDI-TOF. 4.1. Wpływ stosowanego podłoża mikrobiologicznego. 4.2. Wpływ czasu inkubacji. 4.3. Wpływ procedury ekstrakcji białek i przygotowania matrycy. 4.4. Wpływ stosowanych urządzeń do spektrometrii masowej. 4.5. Wpływ biblioteki widm referencyjnych. 4.6. Wpływ algorytmu porównywania widm. 4.7. Wpływ zmian taksonomicznych. 5. Perspektywy rozwoju MALDI-TOF MS w diagnostyce mykologicznej. 6. Podsumowanie

Słowa kluczowe

  • dermatofity
  • diagnostyka
  • identyfikacja
  • MALDI-TOF MS

Key words

  • dermatophytes
  • diagnostics
  • identification
  • MALDI-TOF MS

Słowa kluczowe

  • dermatofity
  • diagnostyka
  • identyfikacja
  • MALDI-TOF MS

Zaplanuj zdalną konferencję ze Sciendo